Τσιμέντο - Συμβατότητα με υπερπλαστικοποιητή

Τα σύγχρονα σκυρόδεμα διαθέτουν σχεδόν πάντα πρόσθετα, είτε σε μορφή ορυκτών είτε σε χημική μορφή. Συγκεκριμένα, χημικά μίγματα όπως μειωτήρες νερού και ρυθμιστές ρυθμίσεων χρησιμοποιούνται πάντοτε για την ενίσχυση των ιδιοτήτων του νωπού και σκληρυμένου σκυροδέματος.

Το «Χημικό Πρόμιγμα» είναι οποιοδήποτε χημικό πρόσθετο στο μείγμα σκυροδέματος που ενισχύει τις ιδιότητες του σκυροδέματος σε φρέσκια ή σκληρυμένη κατάσταση. Αυτό δεν περιλαμβάνει χρώματα ή επιστρώσεις. Το ACI 116 R [2000] ορίζει τον όρο πρόσμειξη ως «υλικό διαφορετικό από το νερό, τα αδρανή, το υδραυλικό τσιμέντο και την ενίσχυση ινών, που χρησιμοποιείται ως συστατικό σκυροδέματος ή κονιάματος, και προστίθεται αμέσως στην παρτίδα πριν ή κατά την ανάμιξή του ».

Για το σκυρόδεμα χρησιμοποιούνται διάφοροι τύποι χημικών προσμίξεων. Οι χημικές ουσίες γενικού σκοπού περιλαμβάνουν εκείνες που μειώνουν τη ζήτηση νερού για μια δεδομένη εργασιμότητα (που ονομάζονται «μειωτές νερού»), εκείνες που παρασύρουν αέρα στο σκυρόδεμα για την παροχή αντίστασης στη δράση κατάψυξης και απόψυξης (που ονομάζονται «αεροσυμπιεστές»), και εκείνες τις χημικές ουσίες που ελέγχουν το ρυθμό ρύθμισης χρόνου και αντοχής σκυροδέματος (που ονομάζεται «επιταχυντές» και «επιβραδυντές»). Εκτός από αυτές τις χημικές ουσίες, υπάρχουν και άλλοι για ειδικούς σκοπούς - συγκεκριμένα, παράγοντες τροποποίησης του ιξώδους, χημικές ουσίες μείωσης της συρρίκνωσης, μίγματα που αναστέλλουν τη διάβρωση και μείγματα αντίδρασης αλκαλίων-πυριτίας.