Σχεδιασμός αναλογίας μίγματος σκυροδέματος μειωτικού παράγοντα νερού

Ο σχεδιασμός ανάμειξης σκυροδέματος με παράγοντες μείωσης του νερού θα πρέπει πρώτα να διευκρινίσει τον σκοπό χρήσης του παράγοντα μείωσης του νερού. Δεύτερον, η αναλογία του μίγματος αναφοράς χωρίς τον παράγοντα μείωσης του νερού πρέπει να προσδιορίζεται σύμφωνα με τη συμβατική μέθοδο σχεδιασμού του μίγματος σκυροδέματος, η οποία χρησιμεύει ως βάση για την προσαρμογή του σχεδιασμού του μίγματος. Το βασικό σημείο του σχεδιασμού της αναλογίας ανάμειξης για σκυρόδεμα με παράγοντες μείωσης του νερού είναι η επιλογή της κατάλληλης δόσης του παράγοντα μείωσης του νερού.

Η δοσολογία του παράγοντα μείωσης του νερού επιλέγεται συνήθως με βάση την τυπική δοσολογία και τις τεχνικές παραμέτρους που παρέχονται στις προδιαγραφές του προϊόντος, σε συνδυασμό με τις ειδικές απαιτήσεις των υλικών και του έργου. Όταν η αναλογία μίγματος σκυροδέματος είναι η ίδια, η αύξηση της δοσολογίας του παράγοντα μείωσης του νερού θα αυξήσει την καθίζηση, αλλά η αντοχή θα ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με τις ιδιότητες του παράγοντα μείωσης του νερού να συμπαρασύρει τον αέρα. Εάν ο παράγοντας μείωσης του νερού έχει υψηλές ιδιότητες παρασυρμού του αέρα, η αντοχή θα μειωθεί σημαντικά. Εάν χρησιμοποιείται ένα υψηλής απόδοσης παράγοντα μείωσης του νερού που δεν συμπαρασύρει τον αέρα, η αντοχή θα είναι παρόμοια με αυτή του σκυροδέματος αναφοράς. Ωστόσο, η αύξηση του ρυθμού μείωσης του νερού με την αύξηση της δοσολογίας έχει τα όριά της. Όταν η δόση φτάσει σε ένα ορισμένο επίπεδο, περαιτέρω αυξήσεις στη δόση θα οδηγήσουν μόνο σε περιορισμένη αύξηση του ρυθμού μείωσης του νερού. Οι παράγοντες μείωσης του νερού με επιβραδυντικό αποτέλεσμα θα παρατείνουν επίσης σημαντικά τον χρόνο πήξης καθώς αυξάνεται η δόση. Επομένως, το σκυρόδεμα με παράγοντες μείωσης του νερού μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα όπως η υπερβολικά αργή πήξη, η καθυστερημένη σκλήρυνση και η μειωμένη αντοχή. Τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα προκύπτουν επειδή η δόση υπερβαίνει το επιτρεπόμενο εύρος.

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν τη δοσολογία των παραγόντων μείωσης του νερού. Η τυπική δόση δεν είναι απαραίτητα η βέλτιστη δόση. Μόνο μέσω δοκιμών σχεδιασμού μίγματος μπορεί να προσδιοριστεί η καλύτερη δόση του παράγοντα μείωσης του νερού και η σωστή κρίση της βέλτιστης δόσης βασίζεται επίσης στην εμπειρία.

Επιπλέον, οι σκοποί της χρήσης παραγόντων μείωσης του νερού είναι οι εξής:

1. Για να βελτιώσετε την εργασιμότητα
Όταν η σχεδιασμένη αντοχή του σκυροδέματος είναι υψηλή και η ποσότητα τσιμέντου ανά μονάδα είναι μεγάλη, μπορούν να ληφθούν υπόψη παράγοντες μείωσης του νερού που βελτιώνουν την εργασιμότητα του σκυροδέματος. Με την ποσότητα των υλικών στην αναλογία του μίγματος αναφοράς αμετάβλητη, η προσθήκη ενός παράγοντα μείωσης του νερού μπορεί να βελτιώσει τη ρευστότητα του σκυροδέματος. Ωστόσο, η συνοχή και η κατακράτηση νερού του μίγματος σκυροδέματος μπορεί να επιδεινωθούν, με αποτέλεσμα τον διαχωρισμό, ειδικά όταν η διαβάθμιση των αδρανών είναι κακή. Αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί αυξάνοντας κατάλληλα την αναλογία άμμου. Σε σύγκριση με το σκυρόδεμα αναφοράς, η καθίζηση από μόνη της δεν αρκεί ως τεχνική παράμετρος. εάν είναι δυνατόν, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν και άλλες μέθοδοι. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της δοκιμής αντοχής δεν πρέπει να παραβλεφθούν και ο σχεδιασμός του μίγματος πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να ανταποκρίνεται στο επίπεδο αντοχής του σκυροδέματος αναφοράς. Εάν χρησιμοποιείται ένας παράγοντας μείωσης του νερού που παρασύρει τον αέρα, η περιεκτικότητα σε αέρα θα πρέπει να μετρηθεί για να αναλυθούν οι παράγοντες που βελτιώνουν την εργασιμότητα.

2. Για να βελτιώσετε τη δύναμη
Κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού του μίγματος σκυροδέματος, μπορεί να υπάρχουν περιπτώσεις όπου η εργασιμότητα είναι καλή αλλά η αντοχή είναι χαμηλή και η αύξηση της περιεκτικότητας σε τσιμέντο δεν είναι δυνατή λόγω των μέγιστων ορίων χρήσης ή των περιορισμών εργασιμότητας. Σε αυτή την περίπτωση, ο παράγοντας μείωσης νερού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της περιεκτικότητας σε νερό ανά μονάδα και τη μείωση της αναλογίας νερού-τσιμέντου. Διατηρώντας αμετάβλητες τις ποσότητες άλλων υλικών στο μείγμα αναφοράς και προσθέτοντας τον παράγοντα μείωσης του νερού, η περιεκτικότητα σε νερό μπορεί να ελεγχθεί ώστε να καλύψει την απαιτούμενη καθίζηση και, στη συνέχεια, η αναλογία νερού-τσιμέντου μπορεί να υπολογιστεί εκ νέου με βάση την πραγματική κατανάλωση νερού. Αυτό θα μειώσει την αναλογία νερού-τσιμέντου, αυξάνοντας έτσι την αντοχή του σκυροδέματος. Εάν είναι απαραίτητο, η αναλογία άμμου μπορεί επίσης να μειωθεί ελαφρώς και για την έγκαιρη βελτίωση της αντοχής, η αναλογία νερού-τσιμέντου θα πρέπει να ελαχιστοποιηθεί, γεγονός που θα ωφελήσει επίσης την ανθεκτικότητα του σκυροδέματος. Ταυτόχρονα, η περιεκτικότητα σε αέρα θα πρέπει να διατηρείται χαμηλή και η δοσολογία του παράγοντα μείωσης του νερού πρέπει να προσδιορίζεται με βάση τις απαιτήσεις.

3. Για εξοικονόμηση χρήσης τσιμέντου
Η εξοικονόμηση τσιμέντου και η μείωση του κόστους παραγωγής του σκυροδέματος είναι μία από τις κύριες λειτουργίες των παραγόντων μείωσης του νερού. Με βάση το μείγμα αναφοράς, ενώ διατηρείται η αναλογία νερού-τσιμέντου, η προσθήκη ενός παράγοντα μείωσης του νερού μπορεί να μειώσει την ποσότητα της πάστας τσιμέντου, καθιστώντας την εργασιμότητα του μείγματος συγκρίσιμη με αυτή του μείγματος αναφοράς, επιτυγχάνοντας έτσι εξοικονόμηση τσιμέντου. Η μείωση της αντοχής που προκαλείται από το μειωμένο τσιμέντο αντισταθμίζεται από την επίδραση ενίσχυσης του μειωμένου νερού.