Ασυμβατότητες μειωτήρα νερού υψηλής εμβέλειας

Ενώ το προηγούμενο τμήμα επικεντρώθηκε στις ασυμβατότητες λόγω της ανισορροπίας θειικού άλατος σε απλά μείγματα τσιμέντου/μύγας τέφρας χωρίς χημικές προσμίξεις, συχνά προκύπτουν πρόσθετα ζητήματα όταν ένας μειωτής νερού υψηλής εμβέλειας (HRWR) περιλαμβάνεται στα μείγματα σκυροδέματος, μαζί με άλλες προσμίξεις. Όπως φαίνεται προηγουμένως από roberts και Taylor (2007), υπερβολική καθυστέρηση μπορεί επίσης να παραχθεί από την ακατάλληλη επιλογή ενός HRWR? στη συγκεκριμένη μελέτη τους, χρησιμοποιήθηκε μια προσμίξη μείωσης του νερού λιγνίνης-υδατανθράκων.

Ένα ακόμη παράδειγμα αυτής της επίδρασης του HRWR στην απόδοση παρέχεται στο Σχήμα 9.6, που δείχνει τη διαφορά στην απόκριση ενυδάτωσης ανάλογα με την επιλογή του HRWR που χρησιμοποιείται σε ένα τσιμέντο τύπου II/V/F ιπτάμενη ς τέφρας με ανάμειξη πάστας (50:50 σε μαζική βάση). Ενώ και οι δύο HRWRs παρατηρούνται για να αυξήσουν την καθυστέρηση, η απόδοση hrwr-β θα ήταν σχεδόν βεβαίως απαράδεκτη από μια πρακτική συγκεκριμένη άποψη κατασκευής. Εκτός από τη δραματική επιμήκυνση της διάρκειας της λεγόμενης "περιόδου επαγωγής", το HRWR-B έχει επίσης τροποποιήσει το βασικό σχήμα της κορυφής στην καμπύλη της θερμιδομετρίας. Η ιπτάμενη τέφρα κατηγορίας Στ από μόνη της δεν παρήγαγε καθυστέρηση, οπότε τυχόν καθυστερήσεις στον καθορισμό του χρόνου για μια αναμεμειγμένη πάστα χωρίς HRWR θα οφείλονταν απλώς σε αραίωση (π.χ. το μείγμα που περιέχει μόνο το 50% του τσιμέντου που υπάρχει στο μείγμα ελέγχου).

Τα παραπάνω παραδείγματα δείχνουν σαφώς ότι η θερμιδομετρία μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την ανάπτυξη των μειγμάτων HVFA καθώς παρέχει διαγνωστικές πληροφορίες σχετικά με τις αντιδράσεις ενυδάτωσης που εμφανίζονται στην πάστα. Όσο πλήρης και χρήσιμη και αν είναι αυτή η τεχνική μέτρησης, δεν μπορεί να προβλέψει εύκολα όλα τα σημαντικά ζητήματα επιδόσεων σε νεαρή ηλικία των μειγμάτων τέφρας μείκτης μείκτης μείκτης από τσιμέντο-μύγα, όπως ψευδή ρύθμιση, πρώιμη σκλήρυνση κ.λπ. Μια πληρέστερη εικόνα του τρόπου με τον οποίο θα αποδώσουν αυτά τα μείγματα θα απαιτήσει συχνά πρόσθετες μεθόδους δοκιμής, όπως τροποποιημένες εκδόσεις της πρότυπης μεθόδου δοκιμής ASTM C359 για την πρώιμη σκλήρυνση του υδραυλικού τσιμέντου (μέθοδος κονιάματος) (ASTM C359, 2013), μια δοκιμή μίνι-ύφεσης (επί του παρόντος υπό ψηφοφορία ASTM), και δοκιμές ρεομέτρων με βάση τις οδηγίες που παρέχονται στον πρότυπο οδηγό ASTM C1749 για τη μέτρηση των rheological ιδιοτήτων της υδραυλικής τσιμεντένιας πάστας χρησιμοποιώντας ένα περιστροφικό ρεόμετρο και αλλού (ASTM C1749 , 2012; Ρόμπερτς & Τέιλορ, 2007; Τανέσι, Αρντάνι, Μάινγκερ, & Νικολάεσκου, 2012).