Πώς να λύσετε την ευαισθησία του υπερρευστοποιητή πολυκαρβοξυλικού οξέος στην περιεκτικότητα σε λάσπη;

Η περιεκτικότητα σε άργιλο στην άμμο και το χαλίκι μπορεί να έχει μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στην απόδοση του σκυροδέματος και να μειώσει την αποτελεσματικότητα των πολυκαρβοξυλικών υπερρευστοποιητών.Ο κύριος λόγος είναι ότι ένα σημαντικό μέρος του πολυκαρβοξυλικού υπερρευστοποιητή απορροφάται από τον άργιλο, μειώνοντας τη διαθεσιμότητά του να διασπείρει σωματίδια τσιμέντου, οδηγώντας σε φτωχότερη διασπορά. Όταν η άμμος έχει υψηλή περιεκτικότητα σε άργιλο, ο ρυθμός μείωσης του νερού του υπερρευστοποιητή μειώνεται σημαντικά, η απώλεια καθίζησης αυξάνεται, η ρευστότητα μειώνεται και το σκυρόδεμα γίνεται επιρρεπές σε ρωγμές, μειωμένη αντοχή και μειωμένη αντοχή.

Οι συμβατικές λύσεις στο πρόβλημα της περιεκτικότητας σε άργιλο περιλαμβάνουν:

Αύξηση της δόσης ή της αναλογίας των παραγόντων κατακράτησης καθίζησης βραδείας αποδέσμευσης. Ωστόσο, η ποσότητα πρέπει να ελέγχεται για να αποφευχθούν προβλήματα όπως το κιτρίνισμα, η αιμορραγία, ο διαχωρισμός, το πάτημα του πυθμένα και οι υπερβολικά μεγάλοι χρόνοι πήξης σκυροδέματος.

Ρύθμιση της αναλογίας άμμου ή αύξηση της ποσότητας του παράγοντα που συμπαρασύρει τον αέρα. Αυτό στοχεύει στην αύξηση της ποσότητας ελεύθερου νερού και πάστας στο σύστημα σκυροδέματος μειώνοντας την αναλογία άμμου ή αυξάνοντας την περιεκτικότητα σε αέρα, προσαρμόζοντας έτσι την απόδοση του σκυροδέματος.

Προσθήκη ή αλλαγή στοιχείων για τον μετριασμό του προβλήματος. Πειράματα έχουν δείξει ότι η προσθήκη κατάλληλων ποσοτήτων μεταδιθειώδους νατρίου, θειοθειικού νατρίου, εξαμεταφωσφορικού νατρίου ή θειικού νατρίου στον υπερρευστοποιητή μπορεί να μειώσει την επίδραση της περιεκτικότητας σε άργιλο σε κάποιο βαθμό. Ωστόσο, οι παραπάνω μέθοδοι δεν μπορούν να λύσουν όλα τα ζητήματα της περιεκτικότητας σε άργιλο και δεδομένου ότι η περιεκτικότητα σε άργιλο επηρεάζει την ανθεκτικότητα του σκυροδέματος, απαιτείται περαιτέρω έρευνα. Η θεμελιώδης λύση είναι η μείωση της περιεκτικότητας σε άργιλο στις πρώτες ύλες.

1.3 Ζητήματα συμβατότητας πολυκαρβοξυλικών υπερρευστοποιητών με άλλα συστατικά

Η επιλογή κατάλληλων υλικών για την επιστημονική και λογική ανάμειξη με πολυκαρβοξυλικούς υπερρευστοποιητές είναι επί του παρόντος ένα σημαντικό μέτρο για τη βελτίωση της απόδοσης του υπερρευστοποιητή στην Κίνα. Αυτή η ανάμειξη οδηγεί συχνά σε ένα συνεργιστικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, η ανάμειξη πολυκαρβοξυλικών υπερρευστοποιητών με ορισμένα συστατικά είναι εξαιρετικά επιλεκτική:

Δεν συνιστάται η ανάμειξη πολυκαρβοξυλικών υπερρευστοποιητών με υπερρευστοποιητές με βάση τη ναφθαλίνη, υπερρευστοποιητές με αμινοσουλφονικά ή υπερρευστοποιητές με βάση τη μελαμίνη.

Η ανάμειξη με αλειφατικούς σουλφονικούς υπερρευστοποιητές εντός ορισμένου εύρους αναλογιών μπορεί να παράγει συνεργιστικό αποτέλεσμα. Συνιστάται η αναλογία των αλειφατικών σουλφονικών υπερρευστοποιητών να μην υπερβαίνει το 7% για βέλτιστα αποτελέσματα.

Η ανάμειξη με κυτταρίνες διαφορετικού ιξώδους μπορεί να οδηγήσει σε κροκίδωση και ίζημα, επηρεάζοντας το αποτέλεσμα κατακράτησης νερού και την πραγματική παραγωγή του υπερρευστοποιητή.

Η ανάμειξη με επιβραδυντές μπορεί μερικές φορές να δημιουργήσει οσμή κροκίδωσης και αποχρωματισμό.

Η συμβατότητα με άλλα πρόσμικτα ανόργανων αλάτων, όπως παράγοντες πρώιμης αντοχής και αντιψυκτικά, είναι γενικά κακή. Αυτές οι ουσίες έχουν κακή διαλυτότητα και είναι δύσκολο να αναμειχθούν, σχηματίζοντας ελαιώδεις ουσίες που επιπλέουν στην επιφάνεια κατά την ανάμειξη.

Επομένως, όταν χρησιμοποιούνται πολυκαρβοξυλικοί υπερρευστοποιητές σε συνδυασμό με άλλα συστατικά, είναι σημαντικό να επαληθεύονται τα αποτελέσματα ανάμειξης και η πραγματική επίδραση στο σκυρόδεμα μέσω πειραμάτων προτού προσδιοριστεί εάν ο πολυκαρβοξυλικός υπερρευστοποιητής μπορεί να συνδυαστεί με άλλα συστατικά. Επιπλέον, πρέπει να τονιστεί ο καθοριστικός ρόλος του μητρικού υγρού στην απόδοση του υπερρευστοποιητή. Είναι σημαντικό να αξιοποιήσετε τις συνεργικές επιδράσεις των διαφόρων προσθέτων ενισχύοντας παράλληλα την πολυλειτουργικότητα του μητρικού υγρού. Η ανάπτυξη πολυλειτουργικών προϊόντων με χρήση διαφορετικών πρώτων υλών με διαφορετικά συστατικά και χαρακτηριστικά απόδοσης και η δημιουργία μιας σειράς προϊόντων μέσω της ανάμειξης διαφορετικών λειτουργικών μητρικών υγρών, μπορεί να επιτύχει βέλτιστα αποτελέσματα.