Παράγοντας αναγωγής νερού για διάλυμα τσιμέντου

Τσιμέντο υψηλής αλκαλικής
Τα διαλυτά αλκαλικά σε τσιμέντο συνήθως εκφράζονται ως ισοδύναμα Na₂o και προέρχονται κυρίως από τον πηλό και τα πρόσθετα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή τσιμέντου. Μια μέτρια ποσότητα διαλυτών αλκάλων είναι ευεργετική για την προώθηση της ενυδάτωσης του τσιμέντου και την ανάπτυξη της πρώιμης αντοχής του σκυροδέματος. Οι δοκιμές έχουν δείξει ότι η ρευστότητα του τσιμέντου σκυροδέματος αυξάνεται καθώς αυξάνεται η περιεκτικότητα σε αλκαλικά. Ωστόσο, μόλις επιτευχθεί ένα συγκεκριμένο όριο, η ενυδάτωση του τσιμέντου επιταχύνεται απότομα και η δυνατότητα ροής της πάστα τσιμέντου μειώνεται σημαντικά. Όταν προστίθεται ένας παράγοντας μείωσης του νερού, το φαινόμενο πλαστικοποίησης μειώνεται επίσης αισθητά. Ο ρυθμός απώλειας πτώσης αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου όταν οι παράγοντες μείωσης του νερού χρησιμοποιούνται σε σκυρόδεμα έτοιμο και αντλημένο σκυρόδεμα. Ο λόγος για αυτά τα φαινόμενα θεωρείται γενικά ότι το αλκάλιο στο τσιμέντο προάγει τη διάλυση του αλουμινικού τρικλίου (C3a), η οποία, υπό τη δράση ενός ρυθμιστή καθορισμού όπως το CASO4, σχηματίζει ταχέως ορισμένους κρυστάλλους πίσω, που ενσωματώνουν την επιφάνεια του C3a , αναστέλλοντας την άμεση ενυδάτωση του για να σχηματίσει αργιλικό ασβέστιο και να βελτιώσει την ικανότητα ρεύματος της πάστα τσιμέντου. Ωστόσο, εάν η περιεκτικότητα σε αλκαλικά στο τσιμέντο είναι υπερβολικά υψηλή, αρχικά μια μεγάλη ποσότητα κρυστάλλων οπίσθιου είδους, οδηγώντας σε μείωση της ροής και την προσαρμοστικότητα των παραγόντων μείωσης του νερού σε τέτοιου είδους τσιμέντου μειώνεται. Αυτό εκδηλώνεται ως ανεπαρκής μείωση του νερού, φτωχή πλαστικοποίηση και απώλεια υψηλής πτώσης με την πάροδο του χρόνου. Όταν χρησιμοποιείτε τσιμέντο υψηλής αλκαλικής, οι παράγοντες μείωσης του νερού χαμηλής θάλασσας τείνουν να εκτελούν κακώς. Ωστόσο, η χρήση παραγόντων μείωσης του νερού με υψηλότερη περιεκτικότητα σε θειικό άλας (πάνω από 20% θειικό νάτριο) μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την απόδοση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το CASO4 σε παράγοντες μείωσης νερού χαμηλής συγκέντρωσης παράγεται κατά τη διάρκεια της σύνθεσης και έχει εξαιρετική διαλυτότητα. Όταν ο γύψος του τσιμέντου δεν έχει ακόμη διαλυθεί, μια μεγάλη ποσότητα SO3 από τον παράγοντα μείωσης του νερού διαλύεται στο νερό. Καθώς το υψηλότερο αλκαλί επιταχύνει τη διάλυση του C3a, το υπάρχον SO3 αντιδρά με το C3a για να σχηματίσει πίσω, εμποδίζοντας τη μείωση της ροής που προκαλείται από το σχηματισμό αλουμινίου ασβεστίου και μείωσης της απώλειας πτώσης. Είναι σαφές ότι οι παράγοντες μείωσης του νερού με υψηλή περιεκτικότητα σε θειικό νάτριο είναι πιο προσαρμόσιμοι στο τσιμέντο υψηλής αλκαλικής. Πολλοί παράγοντες μείωσης νερού με βάση το πολυκαρβοξυλικό έχουν χαμηλή τιμή ρΗ και όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με όξινα επιβραδυντικά όπως το κιτρικό οξύ, είναι δύσκολο να προσαρμοστούν στο τσιμέντο υψηλής αλκάλι. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα όξινα πρόσθετα προκαλούν γρήγορα μια αντίδραση εξουδετέρωσης οξέος βάσης με τσιμέντο υψηλής αλκάλι, απελευθερώνοντας θερμότητα και προκαλώντας έντονη αύξηση της θερμοκρασίας. Αυτό όχι μόνο επιταχύνει την ενυδάτωση του τσιμέντου αλλά παράγει επίσης έναν φαύλο κύκλο, οδηγώντας σε κακή ρευστότητα και γρήγορη απώλεια πτώσης. Ωστόσο, εάν χρησιμοποιηθούν άλλα αλκαλικά επιβραδυντικά, αυτό το φαινόμενο μπορεί να αποφευχθεί.

Τσιμέντο χαμηλής αλκάλης και θειικού άλατος
Η βέλτιστη διαλυτή περιεκτικότητα σε αλκαλικά στο τσιμέντο θεωρείται γενικά ότι είναι μεταξύ {0}}. 4% και 0 6%. Το τσιμέντο με περιεκτικότητα σε αλκαλικά κάτω από 0,4% αναφέρεται συνήθως ως τσιμέντο χαμηλής αλκάλης. Δεδομένου ότι τα διαλυτά αλκαλικά είναι κυρίως ως αλκαλικά θειικά, το τσιμέντο χαμηλής αλκάλι είναι επίσης γνωστό ως τσιμέντο με έλλειψη θειικού άλατος. Όταν το τσιμέντο χαμηλής αλκαλικής αναμειγνύεται με παράγοντες μείωσης του νερού, η δυνατότητα ροής είναι συνήθως φτωχή. Αν και η αύξηση της δοσολογίας των παραγόντων μείωσης του νερού μπορεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα, αυξάνει επίσης την αιμορραγία του νερού στο σκυρόδεμα, οδηγώντας σε κακή ομοιογένεια και ταχεία απώλεια πτώσης. Ως αποτέλεσμα, οι συνηθισμένοι παράγοντες μείωσης του νερού συχνά δεν αποδίδουν καλά, ακόμη και αν η δοσολογία των επιβραδυντών αυξάνεται σημαντικά, με ελάχιστη επίδραση. Ο θεμελιώδης λόγος για αυτά τα ζητήματα προσαρμογής με τσιμέντο με έλλειψη θειικού άλατος είναι ότι το ανεπαρκές περιεχόμενο SO3 στο τσιμέντο μειώνει την αποτελεσματικότητα της καταστολής της ενυδάτωσης του C3a. Ως αποτέλεσμα, το C3A προσροφά ταχέως μεγάλες ποσότητες προσθέτων, μειώνοντας τη συνάρτηση πλαστικοποίησης των παραγόντων μείωσης του νερού. Επομένως, η συμπλήρωση με διαλυτά αλκαλικά (θειικό) είναι το πιο αποτελεσματικό διάλυμα για την αντιμετώπιση των ζητημάτων προσαρμοστικότητας του τσιμέντου με έλλειψη θειικού χαμηλού αλκικού. Η συνηθισμένη μέθοδος αύξησης της δοσολογίας των επιβραδυντών δεν δίνει σημαντικά αποτελέσματα.