Ποια είναι η μέθοδος κατασκευής της σκόνης μικροπυριτίου σε σκυρόδεμα;
Aug 09, 2024
Για τη σχεδίαση μίγματος σκυροδέματος ιπτάμενης τέφρας, η κύρια εστίαση είναι στον προσδιορισμό της μεθόδου ανάμειξης, της ποσότητας ιπτάμενης τέφρας, της βέλτιστης δόσης του μειωτήρα νερού και προσαρμογών άμμου και χαλικιού σύμφωνα με τις απαιτήσεις. Ο σχεδιασμός του μίγματος μπορεί στη συνέχεια να πραγματοποιηθεί χρησιμοποιώντας συμβατικές μεθόδους σχεδιασμού μίγματος σκυροδέματος.
α) Μέθοδοι ενσωμάτωσης ιπτάμενης τέφρας:Υπάρχουν δύο κύριες μέθοδοι για την ενσωμάτωση ιπτάμενης τέφρας στο σκυρόδεμα: εσωτερική ανάμιξη και εξωτερική ανάμειξη. Η εσωτερική ανάμιξη περιλαμβάνει την αντικατάσταση μέρους του τσιμέντου με ιπτάμενη τέφρα, όπου η ποσότητα αντικατάστασης προσδιορίζεται με βάση την ισοδύναμη ποσότητα άλλων τσιμεντοειδών υλικών, ενώ η εξωτερική ανάμειξη περιλαμβάνει την προσθήκη ιπτάμενης τέφρας ως ξεχωριστού συστατικού. Η τυπική ποσότητα αντικατάστασης κυμαίνεται από 5% έως 30%, με την αναλογία νερού-τσιμέντου γενικά να παραμένει αμετάβλητη. Αντίθετα, η εξωτερική ανάμειξη αναφέρεται στην προσθήκη ιπτάμενης τέφρας μετά τη ρύθμιση του νερού ανάμειξης χωρίς μείωση της δοσολογίας του τσιμέντου, με το ποσοστό προσθήκης συνήθως περίπου 5% έως 10%. Το σκυρόδεμα με εξωτερικά αναμεμειγμένη ιπτάμενη τέφρα τείνει να έχει καλύτερες μηχανικές ιδιότητες, αν και απαιτεί μεγαλύτερη ποσότητα τσιμεντοειδών υλικών.
β) Η βέλτιστη δόση ιπτάμενης τέφραςγενικά ελέγχεται μεταξύ 8% και 10%. Αυτό προσδιορίζεται με βάση τις φυσικές ιδιότητες της ιπτάμενης τέφρας και των άλλων πρώτων υλών, ενώ λαμβάνονται επίσης υπόψη οι τεχνικοί και οικονομικοί δείκτες που σχετίζονται με το μείγμα σκυροδέματος.
γ) Βέλτιστη δόση του μειωτήρα νερού:Όταν χρησιμοποιείται ιπτάμενη τέφρα σε σκυρόδεμα, εάν χρησιμοποιείται μειωτήρας νερού και το μείγμα πρέπει να διατηρεί μια συγκεκριμένη εργασιμότητα, η αναλογία νερού-τσιμέντου πρέπει να ρυθμιστεί. Εάν η αντοχή του σκυροδέματος δεν αυξηθεί, αυτό σημαίνει ότι ο μειωτήρας νερού δεν έχει συνδυαστεί βέλτιστα με την ιπτάμενη τέφρα, με αποτέλεσμα να μην αυξάνεται η εργασιμότητα ή η αντοχή. Εάν η περιεκτικότητα σε νερό αυξηθεί με τον μειωτήρα νερού, το μείγμα θα εξακολουθεί να παρουσιάζει την ίδια ή υψηλότερη εργασιμότητα αλλά χωρίς βελτίωση της αντοχής του σκυροδέματος, υποδεικνύοντας ότι ο μειωτήρας νερού δεν έχει χρησιμοποιηθεί πλήρως. Γενικά, η ποσότητα του μειωτήρα νερού πρέπει να διατηρείται εντός 1% κατά βάρος των τσιμεντοειδών υλικών στο κανονικό σκυρόδεμα και η περιεκτικότητα σε ιπτάμενη τέφρα πρέπει να είναι μεταξύ 2% και 3%.







