Δύναμη δύναμης πυριτίου

Αν και το καθαρό τσιμέντο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή HPC με αντοχές σε θλίψη μέχρι 100 MPa, είναι πολύ πιο εύκολο όταν χρησιμοποιείται διοξείδιο του πυριτίου. Για την παρασκευή σκυροδέματος με ισχύ που υπερβαίνει τα 100 MPa, η χρήση σκόνης πυριτίου είναι σχεδόν απαραίτητη. Η σκόνη πυριτίου χρησιμοποιείται σε τσιμέντο ως υλικό πλήρωσης και σε ποζολάνικο υλικό. Η χρήση σκόνης πυριτίου μειώνει σημαντικά το μέγεθος πόρου στον ενυδατωμένο πολτό και βελτιώνει την κατανομή μεγέθους πόρων, αυξάνοντας έτσι την αντοχή και μειώνοντας τη διαπερατότητα. Για παράδειγμα, τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν (CEB2FIP1988) ότι προκειμένου να επιτευχθεί αντοχή σκυροδέματος 70 MPa, απαιτείται λόγος ύδατος προς συνδετικό 0,35 για την εφαρμογή καθαρού τσιμέντου και λόγος ύδατος προς συνδετικό του 0,50 όταν προστίθεται 8% της σκόνης πυριτίου. Δεδομένου ότι τα σωματίδια σκόνης διοξειδίου του πυριτίου είναι πολύ λεπτά, μπορούν να αντιδράσουν σε πολύ πρώτες ώρες. Σύμφωνα με τους Carette και Malhotra 1992), η συμβολή του διοξειδίου του πυριτίου στη δύναμη του σκυροδέματος ήταν κυρίως πριν από το 28d. Ως εκ τούτου, όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη αύξηση της αντοχής, θεωρείται γενικά ότι το σκυρόδεμα από σκυρόδεμα δεν είναι τόσο καλό όσο το καθαρό τσιμέντο ή το ιπτάμενο σκυρόδεμα. Δοκιμές επί της αντοχής της αντοχής NSC από σκόνες πυριτίου που αναφέρονται από τον Almad (1994) δείχνουν ότι η αύξηση της ποσότητας σκόνης πυριτίας οδηγεί σε μείωση της ανάπτυξης της πρώιμης σχετικής αντοχής, η οποία επίσης βρέθηκε στο Sandvik 1992 σε σκυρόδεμα 65 MPa.

Εντούτοις, αν και η πρόωρη ανάπτυξη σχετικής αντοχής του σκυροδέματος με την ίδια αναλογία νερού προς συνδετικό είναι βραδύτερη από εκείνη του καθαρού τσιμεντοειδούς σκυροδέματος, η αντοχή βελτιώνεται σημαντικά με την προσθήκη σκόνης πυριτίου και η απόλυτη αντοχή του σκυροδέματος είναι υψηλότερο από το καθαρό τσιμεντοειδές. Από την άλλη πλευρά, η εμπειρία έχει δείξει ότι η πρώιμη ανάπτυξη δύναμης της HPC είναι ταχύτερη από αυτή της NSC. Αν και ο χρόνος πήξης της HPC μπορεί να καθυστερήσει λίγο, η ενυδάτωση μετά την πήξη θα επιταχυνθεί πολύ από τον υπερπλαστικοποιητή και τη σκόνη πυριτίου. Το αποτέλεσμα είναι συνήθως ότι η αντοχή αναπτύσσεται πολύ γρήγορα μετά την πήξη.

Για μερικά δείγματα σκυροδέματος από διογκωμένο σκυρόδεμα με πολύ χαμηλές αναλογίες ύδατος-συνδετικού υλικού που στεγνώνουν ή ωριμάζουν στον αέρα, υπάρχει αναφορά ανατάξεως συμπιεστικής αντοχής (De Larrard και Aiticin 1993). Αυτή η μείωση της αντοχής συνήθως συμβαίνει μετά την ηλικία των 90 ημερών και γενικά θεωρείται ότι προκαλείται από εσωτερική αυτορύθμιση και ξηρή ρωγμή. Ωστόσο, οι εργαστηριακές και πεδίου μελέτες από πολλούς άλλους ερευνητές έχουν δείξει ότι η καθυστερημένη ισχύς της HPC δεν μειώνεται. Για παράδειγμα, όλα τα αποτελέσματα δοκιμών πυρήνα από 3 μήνες έως 3 έτη από 6 διαφορετικές HPC δείχνουν ότι η δύναμή τους αυξάνεται. Φυσικά, σε σύγκριση με το NSC, η HPC έχει μικρό δυναμικό για μακροχρόνια ανάπτυξη δύναμης.